The Asylum

malas talaga ako sa larangan ng lab layp. may mga tumatagal pero hindi naman totoo.  meron din naman madalian pero totoong minahal mo sya higit pa sa iyong sarili. ang hirap.  hindi ko pa talaga nakikita yung sakto lang, yung matinong relationship. sabi nga ng mga kaibigan ko, "it will come ... in time. magdasal ka lang."  utang na loob, magte-trenta na ako sa september kaya chinika chika ko na lahat ng mga santong kilala ko.
 
sabi ko lay Lord, pramis bigyan nyo lang po ako ng matinong lab layp, pinapangako ko:
* hindi na ako mananarantado ng mga account managers sa trabaho ko
* hindi ko na babalahurain ang bandang cueshe', si erik santos at sandara park
* hindi na ako magyoyosi (kung hindi din sya nagyoyosi)
 
tapos biglang na realize ko, mali ang prayers ko. hindi dapat lab layp ang ipinagdarasal ko. ginawan ko ito ng fish-bone analysis, multi-vari analysis at kinompute ang process variance. mali nga ang prayers ko. madali lang pala ang solusyon.
 
kung nakadaan ka na sa edsa, makikita mo ang iba't-ibang higanteng mga billboards. mga billboards ng pantalon na low waist, brip, boxers at kung ano ano pa.  yung mga modelong lalake, makikisig at magaganda ang pangangatawan.  biglang nagkaroon ako ng calling.  kailangan ko munang magsimba...
 
... sa gym
 
wala kasi akong pande-pandesal na abs, isang malaking monay lang na kahit pang dessert eh hindi sya mukhang appetizing tingnan.  wala din akong dib dib na maihahawig mo sa steak - sa isang stick ng barbeque pwede pa dahil sa mga gulagulanit at kakapiranggot na laman.  kung ang iba naman ay may mga mala-siopao sa braso, may siomai naman ako. paano ko nga naman pasasabikin ang mga kadalagahan sa aking taglay na street-food at dimsum na pangangatawan? lasingan na lang, may laban pa ako.
 
nang sumweldo, nag enroll na ako sa isang sambahan, dito lang sa building namen. duon ay nakilala ko si bro. eric, ang aking gabay sa bagong pananampalataya.  sabi ko kay bro. eric, "kapatid na eric, dapat nyo po ako tulungan sa aking misyon na maging mala-adonis. turuan nyo po akong maging karapatdapat na magdala ng kaluluwang dalaga sa rurok ng kalangitan."
 
"ako ang papatnubay sa iyo, kapatid" and sagot sa akin ni kuya eric. dugtong pa nya "pero tatandaan mo na napakaraming tukso na madaraanan bago mo makamit ang iyong misyon. nariyan ang tukso ng masasarap na pagkain, ang mapanlinlang na alcohol at pinaka-kalaban mo sa lahat, oras sa trabaho. handa ka bang itakwil ang mga yan?"  "opo" ang mariin kong sagot. "tatalikuran mo na ang taba ng baboy, ang mantika ng chicken curry at chicharong bulaklak?!", medyo napaisip ako nun, pero sumagot ako nang "opo, tinakawil ko sila!". "handa ka bang magbayad ng dalawang libong piso buwan buwan?". medyo mas matagal akong napaisip ngayon. "andito na po ako, alam nyo na ang credit number ko at may debit na akong tatlong buwan kahit kakasimula ko pa lang, wala nang atrasan ito". napangiti si bro. eric.

wala pang isang oras ako sa gym pero pakiramdam ko ay magkakalas kalas na ang mga buto ko sa kabubuhat.  akala ko madugo na ang training ko sa ROTC, lintek mas malupet pa pala ito. iba't ibang klaseng bigat ng mga bakal bakal ang binuhat ko at iba't ibang klaseng mga posisyon ang pinag gagawa ko habang nagbubuhat. tinutulungan din ako ng mga ibang parokyano, sina ric at john, mga relihiyoso sa aming bagong relihiyon. iba't ibang pananaw din kame kung bakit namen pinasok ito. ako, sana madiscover ako ng mossimo at bench body. balang araw, picture ko ang makikita sa edsa.

sa loob ng siyam na buwan at labing-walong libong piso, napaisip ko. para akong nag te-threadmill sa king bagong pananampalataya. tumatakbo pero wala naman pinapatunguhan. sinusunod ko naman ang lahat ng bilin ni bro. eric pero sa kabila ng lahat, patpatin pa din ako. nawalan ako ng determinsayon at momentum. unti-unti ay madalang na ako bumisita sa iglesia. hinihikayat ako ng ibang mga parokyano pero nawala ang drive ko. minsan dalawang beses na lang sa isang linggo ako nag gi-gym. swerte na ang isa.

isang araw, sa paraiso ng metrowalk, tila may serpente na bumulong sa akin. "paaree, okay lang mag liempo. sarap nyan tas may chicken ka pa at dalawang tasang kanin, da best yan pare". "ngunit ang sabi sa akin ni bro. eric ay masama daw sa akin yan, kasalanan daw yan." sinigawan ako ng tinig "kamote, nililinlang ka lang nun! sa oras na kumagat ka dyan ay malalaman mo ang konspeto ng tama sa mali."

pikit mata akong nagparaya sa tawag ng tyan.

dahil dun ay napalayas ako sa kaharian ng pagandahan ng pangangatawan. tinanggap ko ang mapait na kaparusahan na manumbalik sa ordinaryong pamumuhay. ang inaasam asam kong maging malaman at maging malinamnam na karne ay unti unti nang naglaho.  nakakainggit pag nakikita ko ang mga  parokyano na masugid pa din sa pag gym. hindi ko man sila kilala pero gumaganda ang kanilang mga templo, tulad ng nakikita ko sa mga billboard ng edsa. tama ang sabi ng bro. eric. sa kasalukuyan, hindi na batayan ang talino, pag aari o lebel ng edukasyon para makapasok sa kalangitan, hubog ng katawan ang bagong huhusgahan.

so be it.

st. marc nelson, pray for us.
st. rafael rosell, pray for us.
st. john hall, pray for us.
san zanjoe del mundo, ipanalangin nyo po kame